AmerikaBlog

Liesbeth Smit

Boston, 7/11/2008





PowerBar Gel

Een halve marathon loop je niet zonder PowerBar Gel. Vroeger aten duursporters bananen of rozijnen, maar nu zijn Amerikaanse duursporters bezweken voor de verleiding van supplementen. Logisch. Als je een marathon loopt, dan loop je er letterlijk tegenaan.

Een paar weken voor mijn eerste halve marathon vroeg ik mijn nieuwe vriend, Dan van de GNC, wat ik tijdens mijn marathon het beste kon eten of drinken om beter te presteren. "Supplementen", antwoordde Dan - en wees daarbij naar een rek in zijn winkel, dat vol stond met potjes die spannende namen droegen als Endurox, Accelerade, Vitargo, Treshold en Cytosport. Maar het meest populaire productgroep van dit moment, zei Dan, zijn de powergels: zoete geleien die je in per glibberige slok zo'n honderd calorieën aan koolhydraten - lees: goedkope suikers - leveren.

Tijdens de halve marathon, in de meterslange rij voor de WC's op het parcours, merk je de invloed van de gel trend. "Niet in je slip bewaren, die gel", zei een meisje voor me. "Dat gaat irriteren." Nestlé en Schweppes kunnen tevreden zijn. De fabrikanten proberen met grof reclamegeweld de hardlopende man en vrouw aan de gel en sportdrank te krijgen. Je loopt er letterlijk tegenaan.

De halve marathon van Boston werd zwaar gesponsord. Overal zag je reclame voor Gatorade-drankjes en PowerBar-gels. Hoe ver de betrokkenheid van de bedrijven gaat kun je lezen op de website van de Boston Athletic Association, de organisatie die de Bostonse halve marathon organiseert. [Webstek]
Na elke mijl is er een stand waar je, in het kader van je Fluid Replacement, je hand kunt leggen op Poland Spring Water. "Gatorade Endurance Formula will be available at miles 6 and 10", aldus de BAA, en PowerGel kun je krijgen bij de achtste mijl. "PowerGel is a concentrated, carbohydrate gel that delivers immediate energy for endurance athletes", legt de BAA nog even uit. De samenstelling zie je hiernaast.

Nog een kwootje van de website van de BAA: "To help B.A.A. Half Marathon participants with their specialized hydration needs, the B.A.A. provides Gatorade Endurance Formula on-course. Gatorade Endurance Formula contains a unique five-electrolyte blend including nearly twice the sodium (200 mg) and three times the potassium (90 mg) of Gatorade Thirst Quencher, as well as calcium, magnesium, and chloride, to help athletes better replace what they lose in sweat during longer and more intense active occasions, such as training for and competing in the B.A.A. Half Marathon."

Gatorade is ook populair bij het deel van de Amerikanen dat niet van zitbank is af te branden. Als je weet hoeveel
calorieën er in Gatorades sportdrankjes zitten, verbaas je je over Gatorades slogan: "If you donít need it, itís not in it". Gelukkig stopt Gatorade ook visolie in zijn drankjes, volgens Wikipedia. [Wikipedia] En inderdaad, zonder visolie kun je niet. [Niet zo hard lachen, Liesbeth. Dat is onbeleefd.] Heeft de slogan toch nog een beetje gelijk.

Hoewel ik als voedingskundige resistent tegen reclame voor sportvoeding zou moeten zijn, ga ik door de knieën voor het marketingoffensief voor de PowerGel vol "voedingstoffen die je nodig hebt om tot een topprestatie te komen". Vooral het gebruiksgemak spreekt me aan. Als je een banaan meeneemt tijdens een marathon, dan plet je die gegarandeerd, en zit je hele sporttas onder de bananenpuree.

Toch ben ik niet zo onder de indruk van de samenstelling van al die producten voor duursporters. Met wat maltodextrine - een suiker dat is gemaakt van zetmeel- , fructose, een beetje zout en kalium is de PowerGel een relatief simpel product. Net als Accelerade, een sportdrank dat claimt dat het de eerste sportdrank is die "je snel hydrateert, en het toegevoegde waarde van natuurlijk eiwit heeft om je spieren energie te geven". De FDA heeft de claim niet gecontroleerd, maar toch is de fabrikant overtuigd van zijn gelijk. Studie door "leading sports science labs show that protein-enhanced Accelerade extends endurance 24% more than a conventional sports drink and 57% more than water".

Tot mijn verbazing bestaat er inderdaad zo'n studie. Hij verscheen in 2004 in Medicine & Science in Sports & Exercise [Med Sci Sports Exerc. 2004 Jul;36(7):1233-8.] en hij toont
aan dat duursporters beter presteren door Accelerade. Maar twee jaar later publiceerden onderzoekers in datzelfde tijdschrift een betere studie, en daarin is van een effect op de performance geen sprake. [Med Sci Sports Exerc. 2006 Sep;38(9):1608-16.]

Of je door een beetje sucrose en wei-eiwit sneller of langzamer loopt is dus nog niet bewezen. Er zit trouwens ook gepatenteerde trehalose in Accelerade. Trehalose wordt gemaakt van zetmeel uit mais. Je zou eigenlijk een studie moeten doen waarin je het effect van Accelerade vergelijkt met dat van een gewone maaltijd - desnoods met mais. Als daar nou uit zou blijken dat Accelerade beter werkt, dan klopte die recame misschien. [Mocht daarbuiten iemand zijn die zo'n onderzoek zou willen sponsoren - denk aan ir. Liesbeth Smit.]

In ieder geval, tijdens mijn halve marathon at ik al rennend na mijl vier en negen braaf de pakjes PowerGel die ik in mijn zakloze sportbroekje had verstopt. Of ik daardoor harder liep weet ik niet. Er kwam geen gerandomiseerde interventiestudie aan te pas. Aan die onwetendheid verdienen de fabrikanten van deze innovatieve producten hun geld. Dat is de kracht van de marketing. En ik vind het vreselijk.



Marathon Naar boven Nutritionism