17.01.2013 | |||||||||
Goede voornemens zijn zinvol
Je bent het jaar begonnen met goede voornemens. Voor jou wordt 2013 het jaar waarin je vetpercentage onder de 12 gaat komen, je maximaalgewicht bij het bankdrukken 15 kilo omhoog gaat of je tijd op de 100 m met 0.2 sec omlaag gaat. We noemen maar wat. Je slagingskansen zijn helemaal niet zo beroerd, ontdekten psychologen van de University of Scranton.
Ongeveer de helft van de mensen maakt goede voornemens voor het nieuwe jaar. De meest voorkomende hebben te maken met afvallen, meer bewegen en stoppen met roken. De andere helft doet niet aan goede voornemens. 'Heeft geen zin', luidt de reden. 'Goede voornemens mislukken toch.'
Wie heeft er nu gelijk? De mensen die het nieuwe jaar met goede voornemens beginnen, of de mensen die zichzelf de teleurstelling van de mislukking willen besparen, en die goede voornemens maar achterwege laten? In 2002 publiceerden John Norcross en zijn collega's een studie in de Journal of Clinical Psychology waarin ze die vraag wilden beantwoorden.
In de jaren negentig van de twintigste eeuw volgden de onderzoekers 159 volwassenen met goede voornemens. In 31 procent van de gevallen wilden de deelnemers afvallen, in 15 procent meer bewegen en in 12 procent van de gevallen stoppen met roken. Norcross volgde ook 139 volwassenen zonder goede voornemens, die toch vonden dat ze hun gedrag moesten veranderen.
Toen het nieuwe jaar was begonnen, en de onderzoekers in januari contact met de deelnemers opnamen, bleek dat 54 procent van de deelnemers zonder goede voornemens toch een poging was begonnen om het gedrag te veranderen. In het half jaar dat volgde slaagde slechts enkelingen erin om hun nieuwe gedrag vol te houden, vertelt de figuur hieronder.
In de groep die het nieuwe jaar wel met goede voornemens was begonnen slaagde bijna de helft er in om het nieuwe gedrag minstens een half jaar vol te houden. Als je wilt stoppen met roken, wilt afvallen of meer wilt bewegen, dan zijn je slagingskansen dus groter als je het nieuwe jaar begint met een goede voornemen dan als je 'zomaar' een poging doet.
Toen de onderzoekers nagingen welke deelnemers met goede voornemens slaagden en welke niet, vonden ze drie verbanden. Twee daarvan hadden te maken met het geloof in eigen kunnen, de self-efficacy. Deelnemers die geloofden dat ze hun gedrag konden veranderen [self-efficacy of change] en dat konden volhouden [self-efficacy of maintenance] verwezenlijkten hun goede voornemens vaker dan deelnemers die dat geloof niet hadden.
Een andere factor was dat de deelnemers klaar moesten zijn om hun gedrag te veranderen [readiness to change].
Opvallend was dat de steun door familie, vrienden en kennissen [social support], het verlangen om van gedrag te veranderen [desire to change] en vaardigheden [skills] niet van invloed waren.
Dit stukje is bedoeld voor alle lezers van dit webmagazijn die zich voor 2013 hebben voorgenomen om hun vetpercentage te verlagen, meer te bankdrukken, snellere tijden neer te zetten of... Wat dan ook. Succes allemaal.
Bron:
Meer:
|
