Suppletie met Q-actin, een extract uit komkommers, verbetert het functioneren van versleten en beschadigde gewrichten. De belangrijkste actieve stof in Q-actin is de iminosuiker idoBR-1. Die zit ook in verse komkommers. Nou ja... In sommige komkommers.

IdoBR-1
IdoBR-1 is een iminosuiker die sprekend lijkt op iduronzuur. Het verschil tussen idoBR-1 en iduronzuur is dat idoBR-1 een stikstofatoom heeft op de plaats waar bij iduronzuur een koolstofatoom zit.

Iduronzuur komt in het menselijk lichaam voor. Het wordt onder meer verwerkt door het enzym sialidase. Slik je idoBR-1, dan laat het iminosuiker het enzym vastlopen. Daardoor vermindert de activiteit van sialidase. Dat suggereert een publicatie van de wetenschappers die Q-actin hebben ontwikkeld. [ACS Omega. 2020 Jun 23;5(26):16263-71.]

Sialidase is waarschijnlijk ook betrokken bij ontstekingsreacties in beschadigde en versleten gewrichten. Het knipt stukjes hyaluronzuur van kapot kraakbeen, en zorgt ervoor dat CD44-immuuncellen het kunnen waarnemen. Die immuuncellen kunnen dan weer ontstekingen in gewrichten aanjagen. Minder activiteit van sialidase betekent bij een aantal gewrichtsaandoeningen dan ook minder pijn, afbraak en ontstekingen.

Waar zit het in?
De bedenkers van Q-actin zijn ook de ontdekkers van idoBR-1. Ze maakten de verbinding in de jaren tachtig in een lab [Tetrahedron. 1987;43(2):415-22.] en vonden hem later in komkommers.

Op basis van grijze farmacobotanische literatuur maakten we ooit een ruwe schatting dat een middelgrote komkommer ongeveer evenveel idoBR-1 bevat als in 20 milligram Q-actin. 20 milligram is de standaarddosering die onderzoekers in trials aan proefpersonen geven.

We maakten daarbij al de opmerking dat de hoeveelheid idoBR-1 afhankelijk is van de cultivar. Zeg maar: het soort komkommer. Dat klopte, lazen we in een patent van een geestelijk vader van Q-actin en idoBR-1. [US20140309258A1.]

Volgens het patent is idoBR-1 aanwezig in oudere komkommerrassen, maar ontbreekt het in 'bepaalde moderne cultivars'. Als je idoBR-1 niet via supplementen maar via reguliere voedingsmiddelen wilt binnenkrijgen, moet je het dus met oude komkommercultivars proberen.

We hebben een paar oude rassen gevonden die goed groeien in West-Europa en waarvan de zaden makkelijk zijn te verkrijgen. Als je een willekeurig tuincentrum binnenloopt, kun je er de hand op leggen. En anders zijn er webwinkels.

1 | Gele tros
Een oud-Hollandse cultivar. Minder waterig dan de supermarkt-komkommer. Kun je prima binnen zaaien en laten kiemen - en plantjes daarna in de vollegrond zetten.

2 | Cornichon
Kleine komkommer, die voluit Cornichon Vert Petit de Paris heet en al eeuwenlang wordt geteeld. Geschikt om in te leggen met azijn en er een augurk van te maken. Zou wel eens relatief veel idoBR-1 kunnen bevatten.

3 | Crystal Apple
Een oude cultivar, die nauwelijks is veredeld en genetisch grote overeenkomsten heeft met de allereerste komkommers die Aziaten en Europeanen hebben verbouwd. Bevat nog steeds veel fyto-defensieve metabolieten - en waarschijnlijk dus ook idoBR-1.

4 | Suyo Long
Een van de oudste nog geteelde komkommercultivar. Niet gehybridiseerd, rijk in defensieve suikers - en dus ook in idoBR-1. Slanke vrucht met eetbare zaden en een echte oorspronkelijke komkommersmaak - zoet, zuur en in de verte een beetje pittig.