28.04.2004

Bij hoge eiwitinname is langzaam eiwit efficiënter

Bij hoge eiwitinname is langzaam eiwit efficiënter
Als je veel eiwitten in je dieet hebt, dan heb je - als je de pre- en post workout shakes even buiten beschouwing laat - het meeste aan eiwitten waarvan de aminozuren langzaam in je bloed komen. Dat ontdekten Franse onderzoekers. Zit je hoog in je eiwitten en ga je 's avonds pas trainen? Ontbijt met caseïne.

Studie
De Franse onderzoekers bestudeerden al geruime tijd de gevolgen van een dieet dat veel eiwit bevat. Dit keer vroegen ze zich af of het nog uitmaakt of een eiwit 'snel' is, en vrij kort na inname een 'aminozuurpiek' in het bloed veroorzaakt, of 'langzaam', en zorgt voor een langzame toename van de concentratie aminozuren in het bloed.

Om die vraag te beantwoorden gaven de onderzoekers 2 groepen gezonde mannen en vrouwen 7 dagen lang een dieet dat dagelijks 1 gram eiwit per kilo lichaamsgewicht bevatte, of een dieet dat de proefpersonen dagelijks voorzag van 2 gram eiwit per kilo lichaamsgewicht. Beide diëten bevatten evenveel joules. En nee, de proefpersonen trainden niet met gewichten.

Na die week kregen beide groepen een maal met gelabelde eiwitten. Van elke groep kreeg de ene helft een maal met langzame melkeiwitten, en de andere helft een maal met de snellere eiwitten uit soja. De maaltijden waren verder identiek.

Resultaten
Toen de onderzoekers het bloed van de proefpersonen onderzochten ontdekten ze dat de hoeveelheid beschikbare aminozuren in de HP-groep lager was. In die groep was ook de concentratie ureum hoger, net als die van ammonia. Ook de hoeveelheid bindingseiwit - voornamelijk albumine - was hoger. Dat albumine, opperen de onderzoekers, is een soort buffer. Het lichaam slaat eiwitten op in de vorm van albumine als het meer eiwitten binnenkrijgt dan het nodig heeft.

De daling in de beschikbare aminozuren in het bloed betrof de niet-essentiële aminozuren. Dat zijn aminozuren die het lichaam uit andere aminozuren kan aanmaken.

Hieronder zie je de concentratie van de gelabelde aminozuren in het bloed van de proefpersonen. Links staan de curven van het langzame melkeiwit, rechts die van het snelle soja-eiwit. De doorzichtige bolletjes of driehoekjes staan voor de maaltijd in de NP-groep, de donkere voor de maaltijd in de HP-groep. Op de horizontale balk is de tijd aangegeven. Je kunt de curve 8 uur volgen.


Bij hoge eiwitinname is langzaam eiwit efficiënter


Het verschil tussen HP en NP is op zijn grootst in de groep die zojuist een maaltijd met snel soja-eiwit had gegeten. Hoe sneller het eiwit, des te minder efficiënt gaat het lichaam ermee om.

In dierproeven keken de onderzoekers waar de gelabelde eiwitten terechtkwamen. In eerdere dierstudies, waarin ratten die niet fysiek actief zijn extreem veel eiwitten krijgen, gaan vooral de spieren en huid achteruit terwijl de organen in de buik groeien. De figuur hieronder vertelt wat er met de eiwitten uit de melkeiwitmaaltijd gebeurde. Daar weer onder staat diezelfde figuur, maar dan van de maaltijd met soja-eiwit.


Bij hoge eiwitinname is langzaam eiwit efficiënter


Bij hoge eiwitinname is langzaam eiwit efficiënter


Als sporter kijk je meteen naar N-retained - dat staat voor de hoeveelheid eiwit je nou eigenlijk vasthoudt. Of je nou snel of langzaam eiwit eet, in de HP-groep is het altijd minder. Maar in de soja-groep is het veel minder dan in de melkeiwitgroep.

Conclusie
Bodybuilders en andere krachtsporters gebruiken veel eiwitten. Reageren zij net zo negatief op een eiwitrijk dieet als de proefpersonen in deze studie? Je zou verwachten van niet. Maar je zou - op basis van deze studie - ook verwachten dat die krachtsporters meer baat hebben bij een dieet met vooral langzame eiwitten.

Bron:
J Nutr. 2003 Sep;133(9):2733-40.

Meer:
Dierstudie: soja-eiwit heeft antikatabool effect (5-10-2003)