Na een post van Nicolas Hulscher op X [x.com] mag een tien jaar oude dierstudie zich weer in warme belangstelling verheugen. Volgens dat onderzoek groeit er in praktisch elke achtertuin een eetbare plant, die in zijn wortels stoffen aanmaakt die de groei van darmkankertumoren fors reduceren.

Studie
In 2016 publiceerden onderzoekers van de University of Windsor in Canada een gecombineerde in vitro- en dierstudie in Oncotarget. We gaan in dit webbericht vooral in op de dierstudie in deze publicatie.

In het meest spectaculaire deel van deze dierstudie gebruikten de Canadezen nu/nu immunocompromised mice als proefdier. Deze muizen hebben geen functionerende T-cellen en stoten geen cellen met lichaamsvreemd DNA af.

De onderzoekers injecteerden deze muizen met twee soorten menselijke darmkankercellen, HT-29 en HCT116. Dat eerste type darmkankercel heeft geen werkend p53-gen meer, HCT116 nog wel. Als het p53-gen nog werkt, kunnen cellen DNA-schade detecteren, hun celdeling stoppen en zelfmoord plegen. Darmkankercellen met functioneel p53 zijn gevoeliger voor kankertherapie en een gezonde leefstijl.

Nadat de cellen waren aangeslagen, verdeelden de onderzoekers de muizen over een controlegroep en een experimentele groep. De controlegroep kreeg gewoon voer en drinkwater, de experimentele groep kreeg drinkwater waaraan de onderzoekers een extract van de wortels van de paardenbloem hadden opgelost.

De suppletieperiode duurde 75 dagen.

Resultaten
Na 75 dagen was het volume van de gemiddelde tumor bij de muizen in de experimentele groep ongeveer zeven keer kleiner dan in de controlegroep. Dat vertelt de grafiek hieronder. Klik erop voor een grotere versie.

Het effect was even groot bij het relatief makkelijk te bestrijden darmkankerceltype HCT116 als bij het agressievere type HT-29. Uit hun in vitro-studies maakten de onderzoekers op dat het extract in darmkankercellen de activitet van vrije radicalen verhoogt en de werking van de mitochondria verstoort. In gezonde cellen gebeurde dat niet.

Dosering
Als de muizen volwassen mensen waren geweest, hadden ze dagelijks ongeveer 250-300 milligram extract gekregen.

De onderzoekers zeggen niet veel over hun extract, maar laten wel vallen dat het gaat om een extract van de wortels van de paardenbloem op waterbasis. Meestal hebben die extracten een opbrengst van 5-10 procent. Als we even uitgaan van de laagste opbrengst, dan kun je in theorie ook dagelijks 6 gram verse paardenbloemwortel eten in plaats van een extract gebruiken.

Paardenbloemen zijn eetbaar. Dat geldt ook voor de wortels.

Actieve stoffen
Het is niet goed duidelijk wat nu precies de actieve stoffen in de wortels van de paardenbloem zijn. De onderzoekers vermoeden dat het vooral de triterpenen in paardenbloem zijn. Die bleken in vitro kankercellen te kunnen doden.

Als het extract is gemaakt zoals wij vermoeden, dan is het gehalte van die triterpenen waarschijnlijk minder dan 1 procent. Het extract bestaat vooral uit inuline, andere oplosbare sacchardiden, fenolzuren, flavonoidverbindingen en sesquiterpenen. De muizen kregen al die stoffen binnen.

De onduidelijkheid over wat nu precies de actieve stoffen in dit extract zijn, heeft er waarschijnlijk toe geleid dat er niks met deze dierstudie is gedaan. En dat is toch echt heel jammer.