Suppletie met een volwassen dosis van het aminozuur ergothioneïne kan 30- en 40-plussers misschien helpen om net zo fit te blijven als toen ze nog twintigers waren. Dat suggereert een dierstudie die in 2025 verscheen in Cell Metabolism.

Studie
Het artikel dat onderzoekers van het Duitse Leibniz Institute for Analytical Sciences publiceerden in Cell Metabolism is meer dan een dierstudie. In hun artikel beschrijven de onderzoekers een reeks van dier- en in vitro-studies, waarmee ze een tot dan volkomen nieuw werkingsmechanisme van ergothioneïne blootleggen.

De onderzoekers waren in staat om dat onderzoek uit te voeren omdat hun instituut de technologie en expertise in huis heeft om zwavelchemische reacties te registreren.

In ergothioneïne zit een zwavelatoom dat een sleutelrol speelt in het door de Duitsers opgehelderde mechanisme.

Mechanisme
In de figuren hieronder zie je een versimpelde weergave van het mechanisme van ergothioneïne. Klik erop voor een grotere versie.

Het aminozuur laat zich door het enzym cystathionine gamma-lyase [CSE] gebruiken als precursor voor zwavelwaterstof.

Zwavelwaterstof [H2S] kan reageren met de cysteïne-eenheden in enzymen als cytosolic glycerol-3-phosphate dehydrogenase [cGPDH]. Die reactie heet persulfidatie. Persulfidatie maakt enzymen actiever. In het geval van cGPDH betekent dit dat cellen meer NAD+ gaan aanmaken.

NAD+ is een energiemolecuul - of een co-enzym, zoals biochemici liever zeggen. Het voorziet enzymen van energie. Omdat veroudering inhoudt dat het lichaam minder NAD+ aanmaakt, vermoeden wetenschappers dat het opvijzelen van de concentratie NAD+ een longevity-strategie is. [Meer]

Resultaten
In een dierstudie gaven de Duitsers labratten van 9 maanden - als de ratten mensen waren geweest, waren ze dertigers - gedurende vier weken drinkwater waarin de onderzoekers ergothioneïne hadden opgelost.

Als de proefdieren volwassen mensen waren geweest, hadden ze dagelijks 25 tot 35 milligram ergothioneïne ingenomen. Proefdieren in een controlegroep kregen drinkwater zonder ergothioneïne.

Na de suppletieperiode lieten de onderzoekers de ratten rennen op een treadmill totdat ze niet meer konden. De dieren in de experimentele groep hielden dat langer vol en legden een langere afstand af dan de ratten in de andere groep. In de spieren van de ratten in de experimentele groep vonden de onderzoekers meer NAD+. Die spieren van de ratten in die groep waren ook een beetje groter.

Conclusie
"In conclusion, by unraveling the molecular intricacies of ergothioneine's actions, our research lays the groundwork for further exploration of its clinical applications and therapeutic implications", concluderen de Duitsers.

"Future studies may explore the therapeutic potential of ergothioneine in mitigating age-related conditions and metabolic disorders, with a focus on translational approaches aimed at harnessing its rejuvenating properties for human health."